Amsterdam / onafhankelijke filmcultuurFilmhuizen & filmmakers / editie 01
OP EIGEN DOEK.EEN AMSTERDAMS FILMVERHAAL

Filmhuizen / filmmakers / vrijplaatsen

Een stad.
Een eigen
doek.

Voor de mensen die zelf ruimte voor film maakten. Een eerbetoon aan de lokale filmcultuur van Amsterdam in de jaren 70 en 80.

Nieuw ontworpen affiche. Geen historisch archiefstuk.
Zienema OktopusAmsterdams FilmhuisRialtoTuindorp Films

01 / Het eerbetoon

Zelf de projector aan.

Een filmcultuur bestaat ook uit de mensen die de zaal openen, een programma samenstellen en na afloop blijven praten.

Filmhuizen, collectieven en makers gaven de Amsterdamse filmcultuur ieder een eigen vorm. Zienema Oktopus is een van die verhalen.[01][22]

Een gedocumenteerde verbinding

Van jongerencentrum
naar filmtheater.

Vrijwilligers nemen initiatief

Oktopus
& Akhnaton

Samen films vertonen

Amsterdams
Filmhuis

Een nieuwe plek in 1982

Rialto
Ceintuurbaan

Volgens Cineville bundelden vrijwilligers van Oktopus en Akhnaton hun krachten in Stichting Amsterdams Filmhuis. Na een tijdelijk onderkomen in een voormalige gevangeniskapel nam de stichting in 1982 Rialto over.[01]

02 / In de stad

Meer plekken.
Meer stemmen.

Een selectie van filmhuizen en collectieven uit het Amsterdamse filmleven.

01

Jaren 70 / filmhuiscultuur

Zienema Oktopus

Cineville beschrijft de filmvertoningen van vrijwilligers bij Oktopus. Bibliografische bronnen noemen Zienema Oktopus ook als uitgever van filmpublicaties.[01][10]

Verder met Oktopus ↗
02

1921 / nieuwe koers in 1982

Rialto & het Filmhuis

Rialto opende in 1921.[03] Stichting Amsterdams Filmhuis nam de bioscoop in 1982 over.[01] Volgens Rialto werd Raymond Walravens in 1989 directeur.[02]

Het Rialto-dossier ↗
03

1970 / cultureel centrum

Melkweg

Een zomerproject in een oude melkfabriek werd vanaf 1973 een permanent cultureel centrum. Film hoorde er al in de beginjaren bij.[04][05]

Naar de eigen geschiedenis ↗
04

Vanaf 1974 / feministische filmdistributie

Cinemien

Het Feministisch Filmkollektief Cinemien distribueerde films van en over vrouwen. Na 1989 werd het aanbod breder.[06]

Lees het verhaal bij Eye · pdf ↗
05

1974 tot 1984 / activistisch collectief

Amsterdams Stadsjournaal

Maatschappelijk betrokken films bereikten op 16mm de filmtheaters, buurthuizen en jongerencentra. De stad was onderwerp én publiek.[07]

Verder lezen bij Eye ↗

03 / Het Rialto-dossier

Rialto, van dichtbij.

Een bioscoop in De Pijp

Rialto
1921.

CEINTUURBAAN 338
AMSTERDAM, DE PIJP

De bioscoop opende op 14 mei 1921, op initiatief van Anton Pieter du Mée.[02][03]

Gedocumenteerd

Kinderfilm & een nieuwe generatie

De Amsterdamsche Jeugdbioscoop was onderdeel van Rialto.[03] Veel later gaf het Amsterdams Filmhuis de bioscoop een nieuwe koers. Rialto vermeldt 1989 als het jaar waarin Raymond Walravens directeur werd.[02]

Archiefvermelding, context open

Het spoor van het traangas

Museum Korpora registreert een rapport over het werpen van traangas in Rialto. De datum en omstandigheden zijn nog niet vastgesteld. Een verband met Oktopus of de jaren 70 en 80 is niet bevestigd.[20]

Niet bevestigd door openbare bronnen

De gevelreclame en Atelier Luhlf

De toeschrijving van Rialto's gevelreclame aan Atelier Luhlf is niet bevestigd door openbare bronnen. Een ontwerptekening of foto met makersvermelding ontbreekt nog.[22]

De mensen
rond Oktopus.

De mensen rond Oktopus. Bij deze achttien namen zijn de precieze rollen en werkperiodes nog niet allemaal bevestigd door openbare bronnen.[22]

Bekijk de achttien namen ↗
Lees de bronnen en de open vragen ↗